Vaticaan wil verantwoordelijken perslekken straffen
VaticaanROME (RKnieuws.net) - Het Vaticaan beschouwt de publicatie van vertrouwelijke documenten van de paus als een duidelijk criminele daad en als een zware schending van het privé-leven van de paus. Het zal een beroep doen op Justitie zodat allen die betrokken zijn bij het lekken van vertrouwelijke documenten zich zullen moeten verantwoorden voor hun daden.
VaticaanPaus ontslaat Siciliaanse bisschop
VaticaanVaticaan veroordeelt bomaanslag in Brindisi
Overig nieuws
- 19/05Pelgrimswandeling naar de H.Sacraments..
- 19/05Kardinaal Eijk neemt titelkerk in bezit
- 19/05Poolse regering wil ander systeem van ..
- 18/05Nieuwe Franse ambassadeur bij H. Stoel
- 18/05Priester-journalist heeft kind
- 18/05Katholieke ontmoeting in Gertrudiskerk..
- 18/05Paus wenst wederopleving vrouwelijke c..
- 18/05Kardinaal Levada legt vandaag conclusi..
- 18/05In Aarschot prijkt nu Damiaanbeeld
- 18/05Wereldraad uit geldproblemen
- 18/05Twee katholieke feestdagen afgeschaft
- 18/05Geen gebedsbijeenkomsten in huizen
Het katern
- Column:Tussen Hemelvaart en Pinksteren
- Internet:Vader van het internet over de toekomst
- Cultuur:Hemelse ontdekkingen
- Boeken:Thomas a Kempis krijgt eigen glossy
- Interview:‘Oproep tot ongehoorzaamheid ontoelaatbaar’
- Interview:‘In Marokko is christen een buitenlander’
- Boeken:‘Sua Santita’
- Religieuzen:Een huisarts die religieuze werd
- Opinie:Paus beschouwt andere godsdiensten vooral als partners
- Opinie:Vaticanum II biedt uitdagingen voor Kerk van vandaag
- Anglicaanse kerk:Anglicanen zoeken nieuwe leider
- Opinie:De geest moest terug in de katholieke fles
Zoeken
Column
Tussen Hemelvaart en Pinksteren
Mark Van de Voorde - Bijna vijftien jaar geleden noemde ik, in mijn boek ’Op zoek naar God in Vlaanderen’ (Lannoo, 1998), christenen Stille-Zaterdagmensen. Ik schreef: "Ze zitten met de vrees dat alles waarin ze hebben geloofd of wilden geloven of moesten geloven of probeerden te geloven, voorbij is. Als vergaan verleden vastgespijkerd op het kruis van de vergankelijkheid. Het kon de berg van de nieuwe tijd niet over. En toch... in de stilte van het niets dat een zaterdag is - geen weekdag, ook geen zondag - kijken ze misschien even vooruit. Er zou een visie kunnen dagen, nu het verdriet van ontroostbaarheid stil geworden is, een witte vlek die ingevuld kan worden als een onbeschreven blad." De ontroostbaarheid werd evenwel een nog diepere pijn door de schandalen van de Kerk. Maar de ontroostbaarheid van hen die zich niet terugtrokken in de Stille Zaterdag van een verborgen geloof maar voluit kozen voor de geloofsvrije ruimte van het materialisme, blijkt vandaag nog groter, want de consumptiedrang maakte van de aarde geen hemel. Door het debacle van de crisis lijkt hun ontroostbaarheid welhaast zinloosheid. Veertien jaar later noem ik christenen wachters tussen Hemelvaart en Pinksteren.
