Digal, een bewoner van een naburig dorp zegt: “Tijdens de rellen zijn al onze bezittingen gestolen. We hebben niets meer. Nu dreigen ze ons te vermoorden als we geen hindoe worden.” In een naburig vluchtelingenkamp vertelt een andere bewoner, Vipin Nayak ,dat de 400 christelijke gezinnen uit de omgeving in het kamp zijn gebleven. Slechts vijf gezinnen konden naar hun oorspronkelijke woonplaats terugkeren nadat ze zich onder dwang tot het hindoeïsme hadden bekeerd. Nayak: “Alleen als we hindoe worden, kunnen we terugkeren. Als we dat niet doen, zetten we ons leven op het spel.”

In het district zijn zogenoemde vredescomités ingesteld die moeten zorgen voor toenadering tussen de extremistische hindoes en christelijke groeperingen. De meningen over het al dan niet succesvol zijn van deze comités verschillen. Plaatselijke leiders melden dat verzoening in verschillende plaatsen begint vorm te krijgen. Lokale christenen melden echter dat de vredesbesprekingen weinig kans van slagen hebben omdat de extremistische hindoes de aanwezigheid van christenen in het gebied niet tolereren.