De studie is opgedeeld in zes grote hoofdstukken, gespreid over 64 webpagina’s:
1. Algemeen. De bedevaarten als universeel verschijnsel van alle tijden, culturen en godsdiensten, over de hele wereld. De bedevaarten als christelijk symbool van het menselijk leven (= een reis doorheen dit aardse bestaan naar het Hemels Jeruzalem). Een geschiedenis van de christelijke bedevaarten vanaf de eerste christenen tot nu.
Ook de invloed van de bedevaarten op de cultuur (de bouwkunst, de beeldende kunsten, de letterkunde, de muziek), het economisch leven (wegeninfrastrucuur, verstedelijking, de handel en industrie) en de communicatie komen uitgebreid aan bod.
2. De bestemmingen. Uiteraard de 3 grote pelgrimsoorden: a) het H. Land, "in de voetsporen van Jezus (met het graf van Jezus in Jeruzalem en andere heilige plaatsen in Palestina, zoals Bethlehem, de Jordaan, Jericho en Nazareth); b) Rome (het graf van Petrus in de St. Pietersbasiliek) en c) Santiago de Compostela (het graf van de apostel Jakobus de Meerdere).
De website behandelt het ontstaan, de geschiedenis, de legenden, de rituelen en de pelgrimstekens (insignes) van deze 3 oorden. Een overzicht ook van de gevolgde pelgrimsroutes over land en/of over zee. Zo is er een uitgebreide beschrijving (met de diverse etappe-plaatsen en heiligdommen onderweg) van de St. Jakobswegen vanuit het huidige West-Vlaanderen (Brugge en Nieuwpoort) zuidwaarts naar Compostela, via Parijs, Tours, Bordeaux, de Pyreneeën en de fameuze Spaanse Camino.
Wim Wylin heeft ook een inventaris gemaakt van de minder bekende "secundaire" heiligdommen, vooreerst in Vlaanderen zélf (zoals Brugge, Leuven, Gistel en Damme of de bekende Maria-oorden Scherpenheuvel, Halle, Dadizele, enz.). en verder in een aantal West-Europese landen: Nederland (Maastricht), Frankrijk (Rocamadour, de Mont St.-Michel, enz.), Italië (Venetië, Bari), Duitsland (de Driekoningen in Keulen, Trier), Engeland (Thomas Becket in Canterbury) enz.
3. De reliekenverering en de daarmee gepaard gaande aflaten, de onvermijdelijke misbruiken, de kritiek hierop van de Humanisten en protestantse hervormers en de uitzuivering op het Concilie van Trente.
4. de pelgrims. Hun (edele en minder zuivere) beweegredenen om een afmattende en gevaarlijke reis te ondernemen naar een verafgelegen bedevaartsoord. Hun typische kledij en specifieke attributen (staf en ransel) en hun kentekens (insignes). De opvangmogelijkheden onderweg (gasthuizen, hospitalen, kloosters, herbergen, enz.)
5. de verscheidene bedevaartfasen. Voor het vertrek, tijdens de tocht, het verblijf in het bedevaartsoord zélf en de terugkeer naar huis (aansluiting bij een broederschap)
6. de bescherming van de bedevaarders door de Kerk (de Godsvrede) en door geestelijke ridderorden, die ontstonden in de periode van de kruistochten (de Hospitaalridders van St. Jan, de Tempeliers, e.a).
Klik hier om verder te lezen
(Deze link gaat naar een externe website; in sommige gevallen moet u zich bij een site aanmelden om het artikel te lezen.)