Dagelijks nieuws van Rorate op Facebook en Twitter

Voor het dagelijkse nieuws vanuit katholiek perspectief gaat u vanaf nu naar de Facebook-pagina of Twitter-account van Rorate. Daar delen we de meest interessante nieuwtjes van diverse Nederlandse, Vlaamse nieuwsbronnen. Van de berichten die nog op deze site verschijnen krijgt u - indien u geabonneerd bent - wekelijks een elektronische nieuwsbrief, in de nacht van zaterdag op zondag. Binnen afzienbare tijd zal deze pagina volledig worden herzien. 

Bisschop De Kesel: "kerk mag zich niet uitsluitend met religieuze dingen bezighouden"

BRUSSEL (KerkNet/Braambos) - Sinds kort heeft het aartsbisdom Mechelen-Brussel een nieuwe hulpbisschop, bevoegd voor het tweetalige vicariaat Brussel: Jozef De Kesel. In de Braambosuitzending van 2 juni 2002 werd een portret geschetst van de nieuwe bisschop. De tekst daarvan is nu verschenen in het tijdschrift ´De Vloer´.
Jef De Kesel is afkomstig van Adegem in Noord-Oost-Vlaanderen en studeerde na zijn seminarietijd in Leuven en Rome.

"Toen Paul Van den Berghe benoemd werd tot bisschop van Antwerpen, zocht men in het grootseminarie van Gent een vervanger. Toen ben ik door de bisschop naar Gent geroepen en ben er van 1980 tot nu gebleven (...) Te beseffen dat ik mijn leven in Gent nu moet vaarwel zeggen, vervult me met een vleug nostalgie en spijt. Ik heb graag les gegeven, en ook in het opleidings- en vormingswerk voor priesters, diakens, pastorale werkers en vrijwilligers kon ik me echt uitleven".

De nieuwe bisschop vervangt in één klap twee bisschoppen, Mgr. Luc De Hovre en Mgr. Paul Lanneau. "Begin de jaren ´70 heeft men beslist twee hulpbisschoppen te benoemen in Brussel, één voor elke taalgemeenschap. Sindsdien zijn er echter heel wat vreemdelingen bijgekomen in Brussel. Niet enkel moslims uit Turkije of Marokko, maar ook katholieken - vaak praktiserend. Eigenlijk zou je dus drie hulpbisschoppen moeten benoemen. En als je helemaal logisch wil zijn, moet je voor alle origines - Portugezen, Italianen, Polen. - een hulpbisschop voorzien. Maar dan is het einde natuurlijk zoek".

De verscheidenheid wordt wel gewaarborgd door de assistenten: één voor de Nederlandstaligen, één voor de Franstaligen en één voor de mensen van niet-Belgische herkomst. "Het zijn stuk voor stuk goede mensen, ik ben erg gelukkig met hen. (...) Zij zijn mijn oudste medewerkers. In ons wekelijkse beraad zullen we moeten uitmaken welke materies rechtstreeks onder hun vleugels komen en wat we in algemeen overleg zullen bepalen (...) Ik heb geen plan. Ik heb natuurlijk wel mijn ideeën over de kerk van vandaag, maar ik kom niet naar Brussel met een strategie. Ik kom naar Brussel omdat hier een levende kerk aanwezig is. Aan die kerk wil ik mijn steentje bijdragen. Ik zeg dat niet zomaar, ik meen dat (...) Eén van de allerbelangrijkste dingen vind ik de verkondiging van het evangelie. Mensen initiëren in het geloof en hen laten aanvoelen wat het betekent om God in je leven binnen te laten".

Mgr. Jozef De Kesel beseft dat er veel armoede is in Brussel en dat die er veel zichtbaarder is dan in Gent. "Ik weet dat er in Brussel heel veel gedaan wordt. Er zijn bijvoorbeeld heel wat kerkelijke projecten (...) Ik hoop dat men de kerk ziet als een instituut dat bezorgd is om deze problematiek. De kerk mag zich niet uitsluitend met religieuze dingen bezighouden. Ze heeft echt wel iets te maken met de enorme problemen van onze cultuur. Het evangelie is niet neutraal. Hetzelfde zou ik zeggen als het over de vreemdelingen gaat".

De nieuwe bisschop wordt gezien als een autoriteit in de relatie tussen samenleving en kerk. "De kerk had in het verleden een zeer comfortabele situatie in de samenleving. Haar aanwezigheid was vanzelfsprekend. Men was het erover eens dat het christendom onze West-Europese cultuur voor een groot deel gemaakt heeft tot wat ze is. Veel van wat we vandaag zien, heeft christelijke wortels. Door de opkomst van de moderne, seculiere en pluralistische cultuur is in die situatie verandering gekomen. De kerk heeft het daar moeilijk mee gehad. Ze heeft lange tijd geprobeerd om het tij te doen keren. Dat doet ze nu niet meer, zelfs niet in haar officiële stellingname. Dat vind ik toch zeer belangrijk (...) De kerk kan ook vandaag van harte haar zending vervullen. Zelfs in een pluralistische cultuur, waar niet iedereen vanzelfsprekend christen is en waar er ook niet-gelovigen zijn, of moslims, of joden. Dat moet de kerk van harte aanvaarden. En in die context moet zij het getuigenis brengen waartoe zij geroepen is, in woord en daad."

Kort na zijn benoeming vertelde de nieuwe bisschop dat hij tegelijk gelukkig en een beetje bang was. Is dat nog zo? "Jazeker. Wat is geluk, hè? (...) Ik zal heel veel van mezelf moeten investeren in die job. Ik wil me helemaal geven. Maar in Gent was ik zo gekend. Ik had er alles. Nu kom ik in een onbekende situatie terecht. Pas op, ik ben dankbaar. Ik heb het gevoel dat ik welkom ben in Brussel (...) Ik heb al gevoeld dat ik welkom ben in Brussel.. Maar goed, mensen zijn altijd vriendelijk bij een eerste ontmoeting. Toch hoop ik dat ik in Brussel echt mag aarden. Dat ik er gelukkig word. Je kan geen goede bisschop zijn als je niet gelukkig bent. Ik mag niet ongelukkig blijven omdat ik mijn vertrouwde omgeving moet verlaten. Ik hoop een Brusselaar te worden. Daar wil ik mijn leven leggen".
 
 

 

Rorate Zoeken