Dagelijks nieuws van Rorate op Facebook en Twitter

Voor het dagelijkse nieuws vanuit katholiek perspectief gaat u vanaf nu naar de Facebook-pagina of Twitter-account van Rorate. Daar delen we de meest interessante nieuwtjes van diverse Nederlandse, Vlaamse nieuwsbronnen. Van de berichten die nog op deze site verschijnen krijgt u - indien u geabonneerd bent - wekelijks een elektronische nieuwsbrief, in de nacht van zaterdag op zondag. Binnen afzienbare tijd zal deze pagina volledig worden herzien. 

Welzijnszorg komt in advent op voor iedereen die aan de kant staat

Welzijnszorg komt in advent op voor iedereen die aan de kant staat
BRUSSEL (RKnieuws.net) - In zijn jaarlijkse adventscampagne komt Welzijnszorg op voor al wie in onze samenleving aan de kant staat. De organisatie vraagt aandacht voor mensen die in armoede leven: telkens vanuit een andere invalshoek, maar steeds vanuit de vaststelling dat de sociale rechten - wonen, opleiding, werk - die in onze grondwet staan, voor heel wat mensen dode letter blijven.


Daarom wordt al enkele jaren, telkens in de adventsperiode, campagne gevoerd onder de slogan ‘Armoede uitsluiten’. Die armoede kent vele gezichten: een laag inkomen, slechte woonsituatie, beperkte toegang tot onderwijs en vormingskansen, schulden. Dagelijks ervaren mensen dat ze ‘er’ niet bijhoren. Ze staan voor gesloten deuren. Ze stoten op uitsluitingsmechanismen. Dat geldt volgens Welzijnszorg zeker ook voor mensen die ooit met het gerecht in aanraking zijn gekomen: “Wie ooit in de fout is gegaan, krijgt nauwelijks de kans om zijn plaats in de samenleving weer in te nemen. Ons beleid is -mee onder druk van de publieke opinie - gericht op repressie, niet op herstel.” Dat blijkt onder andere uit het hoge aantal mensen dat in de gevangenis zit. In april 2003 waren dat er ongeveer 9.360. Dat zijn meer dan 90 gevangenen per 100.000 inwoners. Met uitzondering van de naoorlogse periode een – droevig – record. 40% van hen zit trouwens in voorlopige hechtenis. Dat zijn mensen van wie de schuld nog moet worden vastgesteld.

Sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw is het aantal gevangenen met 70% gestegen. Dat heeft zware gevolgen voor wie financieel en sociaal toch al zwak stond: een meerderheid van de gevangenen weet maar al te goed wat armoede is. Zo valt bijv. de erg hoge graad van analfabetisme bij gedetineerden op. 53% is heeft hoogstens een diploma lager secundair onderwijs. Ze staan ook zwakker om zich te verdedigen in onze rechtssysteem. Goede rechtsbijstand kost handenvol geld, kennis van en toegang tot rechtshulp bepaalt in grote mate het lot van verdachten (en slachtoffers), en lang niet iedereen kan een borgsom betalen. In de gevangenis zijn heel wat sporen van armoede te vinden. Het is belangrijk dat die armoede wordt aangepakt.

De meeste gevangenen komen vroeg of laat weer vrij. Hopelijk als verantwoordelijke individuen, die hun plaats in de samenleving weer kunnen innemen. Maar dat kan alleen als die samenleving daar ook werk van wil maken. Veel ex-gedetineerden zijn, door hun verleden, gecombineerd met hun precaire financiële situatie en beperkte sociale vaardigheden, veroordeeld om in de marginaliteit te blijven. Ze zijn dan wel 'uit de bak', maar raken niet ‘aan de bak’. Ze krijgen een stempel opgedrukt, ze vinden moeilijk huisvesting, laat staan fatsoenlijk werk. Daar is de samenleving niet mee gediend. We hebben er allemaal belang bij dat ex-gevangenen echt een nieuwe kans krijgen. Anders hervallen ze na hun vrijlating of blijven ze gevangen in armoede. Daarom is het belangrijk dat mensen bij het verlaten van de gevangenis opgevangen en begeleid worden.

De samenleving heeft belang bij een goede zorg voor ex-gedetineerden. Hen afwijzen zorgt voor blijvende problemen. Het is verkeerd te wachten tot gevangenen hun straf hebben uitgezeten. Ons huidige gevangenissysteem gaat ervan uit dat opsluiting mensen in positieve zin verandert. Dat gebeurt evenwel niet vanzelf. De periode van opsluiting moet worden aangewend om gevangenen voor te bereiden op hun vrijlating. Het volstaat volgens Welzijnszorg niet om enkel de overbevolking en het tekort aan cipiers aan te pakken. Op dit ogenblik zijn de psychosociale diensten van de meeste gevangenissen zo overvraagd en onderbemand dat ze de problemen van de gedetineerden hooguit in kaart kunnen brengen. De hulpverleners beschikken over te weinig mankracht en middelen. En toch is er genoeg om aan te werken: gevangenen moeten worden herschoold en opgeleid, ze hebben persoonlijke begeleiding nodig, hun sociale netwerk buiten de gevangenis dreigt te verwateren, ze hebben vaak schulden, ze moeten stappen zetten naar hun slachtoffers… Maar op de meeste plaatsen komt men zelfs niet toe aan primaire gezondheidszorg. In Antwerpen behandelt een arts 32 patiënten in 40 minuten en voor de 69 geïnterneerden in de psychiatrische afdeling (normaal is er plaats voor 17 mensen) is er amper 1 psychiater met een opdracht van 6 uur per week!

Zowel de Vlaamse als de federale overheid heeft plannen in de goede richting en werkt projecten uit. Alleen stelt Welzijnszorg vast dat, nu de publieke opinie vooral roept om repressie, de politiek weinig aandacht heeft voor een echt herstelbeleid. Samen met haar partners – de KWB, de Vlaamse Federatie Forensisch Welzijnswerk, de Liga voor Mensenrechten en de Centra Algemeen Welzijnswerk - wil Welzijnszorg erop wijzen dat opsluiten alléén geen oplossing is.

De campagne van Welzijnszorg steunt dit jaar ook projecten die aandacht hebben voor de begeleiding van ex-gedetineerden. Ze roept de overheid op om bij de hervorming van justitie te werken aan een degelijk herstelbeleid. Het bestrijden van armoede- en uitsluitingsmechanismen maakt daarvan deel uit. In Vlaanderen is er al een ‘Strategisch Plan Hulp- en Dienstverlening’, dat nu deels in enkele zogenaamde 'pilootregio’s' wordt toegepast. Welzijnszorg wil dat graag uitgebreid en toegepast zien in alle Vlaamse en Brusselse gevangenissen. Maar dat kan alleen als de federale overheid het voorstel van ‘Basiswet Gevangeniswezen’ op tafel legt.

Welzijnszorg wil daarom met de partners en met de steun van heel wat medeburgers de beleidsmakers een duidelijk signaal geven. Armoede moet worden uitgesloten! Ook voor mensen die met het gerecht in aanraking kwamen: “We blijven geloven dat ze een mens zijn als een ander. Niet meer, maar ook niet minder. We kunnen daarom niet aanvaarden dat deze mensen gevangen blijven in armoede. We mogen niemand de hoop ontnemen ooit een volwaardig leven te kunnen leiden.” (tb)
 
 

 

Rorate Zoeken