Dagelijks nieuws van Rorate op Facebook en Twitter

Voor het dagelijkse nieuws vanuit katholiek perspectief gaat u vanaf nu naar de Facebook-pagina of Twitter-account van Rorate. Daar delen we de meest interessante nieuwtjes van diverse Nederlandse, Vlaamse nieuwsbronnen. Van de berichten die nog op deze site verschijnen krijgt u - indien u geabonneerd bent - wekelijks een elektronische nieuwsbrief, in de nacht van zaterdag op zondag. Binnen afzienbare tijd zal deze pagina volledig worden herzien. 

Bisschop Van Looy: "Tabor: bestemming Jeruzalem"

GENT (RKnieuws.net) - Vaak krijgen we de vraag wat het vandaag betekent gelovig te zijn. Daardoor komen we te weten dat er vraag is naar geloven en tegelijk dat men er sociaal niet goed mee weg kan. De maatschappij beschouwt geloven vaak als een persoonlijke zaak. Anderen hebben er niets mee te maken. Laat staan dat we er hen mee zouden "lastig vallen’’. Anderzijds is er Paulus die ons aanspoort om te pas en te onpas het Woord te verkondigen. Dat schrijft Mgr. Luc Van Looy, bisschop van Gent, in het aprilnummer van Kerkplein, het berichtenblad van het bisdom Gent.
Om er een antwoord op te geven ga ik graag op de berg Tabor staan. Daar stellen de leerlingen – hoe uitverkoren ze ook waren – zich echte vragen over Jezus en over wat ze met hem meemaken. Vanaf dat moment is het voor de leerlingen geen privé-zaak meer dat Jezus de Zoon van God is en dat zijzelf uitgenodigd zijn om Hem te volgen naar Jeruzalem. Ze waren al wel een beetje vertrouwd met Hem, maar er waren toch nog heel wat vragen. Ze wilden zich wel engageren, maar ze hadden toch ook schrik van de reactie van hun familie en vrienden. Ze zouden wel iets willen doen voor de "kerk’’, maar…

Op Tabor bevinden zich leerlingen die van hun onzekerheid genezen moeten worden om zich voor Jezus en zijn zaak te engageren. Van op Tabor krijgen ze plots een kijk op twee dimensies: de verte en de nabijheid. De verte: de weg die naar Jeruzalem leidt, een moeilijke weg waarvan Jezus ook zegt dat het een zware tocht zal zijn, in het bijzonder de laatste beklimming. De nabijheid: de mensen die rondom hen staan, Mozes en Elia, en het gevoel van veiligheid dat ze hebben in deze situatie van uitverkoren zijn. Dat zijn beide aantrekkelijke doelwitten: de warme nabijheid van vertrouwde personen en de uitnodiging om op te trekken naar de stad. Toch blijken ze te verkiezen om bij de pakken te blijven zitten – een inerte reactie – uit vrees te verliezen wat ze hebben. De bestemming van Jezus echter is niet Tabor, maar Jeruzalem. Hij ziet duidelijk in dat het een lastige weg zal zijn, maar dat blijkt Hem niet af te schrikken. Hij kent immers de bedoeling van wat de Vader Hem vraagt.

Gelovig zijn is verder kijken, loslaten, de moed hebben op te trekken. Geloven is goed weten van waar je vertrekt en met wie je op weg gaat. Geloven is zorgen voor anderen, oog hebben. (Het verhaal van Kaïn en Abel, al bij het begin van de mensheid, wijst op de verantwoordelijkheid voor het geluk van onze broeders en zusters.) Geloven is ook klaar staan voor de reis, zoals het uitverkoren volk, het avondmaal gebruiken en volledig uitgerust zijn voor de tocht, of zoals Elia die veel moest eten, omdat de reis lang zou zijn. Geloven is de stem erkennen die zegt: "Dit is mijn geliefde Zoon, luister naar Hem’’.

In onze kerkgemeenschap warmen wij ons op aan elkaar, aan het Woord van God, om van daaruit verder te kijken naar mensen die in nood zijn. Kerk zijn kan niet anders dan gemeenschap zijn, maar ook wereldkerk zijn, aandacht hebben voor andere gemeenschappen. Ons bisdom drukt dat concreet uit door de aandacht voor zusterkerken die het zo broodnodig hebben. De bisdommen van Ruy Barbosa in Brazilië en Tshumbe in Congo zijn een uitdrukking van ons kijken naar de verte.

In die verte licht dan Pasen op. Het verhaal van Tabor eindigt niet met het voorspellen van een moeilijke weg. Jeruzalem is niet het eindpunt, maar eerder het begin van een heel nieuwe situatie. Dat hadden de leerlingen natuurlijk niet kunnen voorzien op het moment van Tabor. Net zomin als het volk toen het bij Jezus’ intocht in Jeruzalem zijn kleren uitspreidde op de weg, er enig benul van had wat er een paar dagen later zou gebeuren. Net zomin als de hogepriesters zich konden voorstellen dat het graf vlug leeg zou zijn.

Verrijzen uit de dood is een project van God, een plan van de Vader met zijn Zoon, niet van mensen. Het zal altijd moeilijk zijn voor mensen God God te laten zijn. Daarover gaat het nochtans wanneer we "geloven’’.
Zalig Pasen! (tb)
 
 

 

Rorate Zoeken